Ośrodek Rozwoju Edukacji w Warszawie opracował 10 poradników na temat wdrażania nowej podstawy programowej. Dotyczą one wychowania przedszkolnego, edukacji wczesnoszkolnej oraz przedmiotów ogólnokształcących, które są realizowane od klasy IV szkoły podstawowej. Poradniki ORE to praktyczne narzędzie, które wspiera przygotowanie kadry pedagogicznej do skutecznego wdrożenia nowej podstawy programowej oraz budowania szkoły nowoczesnej, angażującej i sprzyjającej rozwojowi uczniów.

Adresaci i cel poradników

Poradniki są przeznaczone przede wszystkim dla nauczycieli doradców metodycznych i nauczycieli konsultantów. Służą do przygotowania i przeprowadzenia szkoleń dotyczących sposobu wdrażania podstawy programowej Kompas Jutra od 1 września 2026 roku w przedszkolu oraz klasie I i klasie IV szkoły podstawowej. Nauczyciele znajdą w poradnikach informacje o nowym spojrzeniu na proces nauczania i uczenia się uczniów.

Najważniejsze zmiany w podstawie programowej

Publikacje przedstawiają najważniejsze zmiany merytoryczne i organizacyjne, które wynikają z nowej podstawy programowej. Zawierają także praktyczne wskazówki, jak wdrażać te zmiany w praktyce szkolnej.

Autorzy podkreślają, że nowa podstawa programowa zakłada zmianę podejścia do nauczania: przejście od przekazania wiedzy encyklopedycznej do rozwijania umiejętności oraz świadomego i praktycznego wykorzystania wiedzy. Omawiają znaczenie:

• rozwijania kompetencji fundamentalnych i przekrojowych;
• nauczania opartego na doświadczeniu;
• wzmacniania sprawczości uczniów;
• indywidualizacji procesu kształcenia;
• oceniania wspierającego;
• nauczania i uczenia się z wykorzystaniem modelu STEM.

Poradnik do historii

Poradnik „Historia. Podstawa programowa do szkoły podstawowej w Reformie26. Kompas Jutra” to kompleksowe opracowanie metodyczne, które wyjaśnia filozofię nowej podstawy programowej historii i pokazuje, jak ją wdrażać w sposób praktyczny, nowoczesny oraz wspierający rozwój kompetencji i sprawczości uczniów.

Poradnik zawiera:

• charakterystykę nowej podstawy programowej – nacisk na budowanie tożsamości i przynależności do wspólnot; rozwijanie umiejętności interpretacji, krytycznego myślenia i pracy ze źródłami; wprowadzenie „kodu kulturowego”;
• opis zmian w nauczaniu historii – obowiązkowa praca z mapami, źródłami i tekstami kultury; ukazywanie wielu perspektyw oraz powiązań między historią a współczesnością;
• omówienie celów ogólnych – od budowania postaw i przekonań po rozwijanie umiejętności analizy, interpretacji i tworzenia narracji;
• opis „kodu kulturowego” – zestawu dat, pojęć i postaci niezbędnych do budowania wspólnego fundamentu wiedzy historycznej i komunikacji;
• dobre praktyki doświadczeń edukacyjnych, które wzmacniają sprawczość, współpracę, krytyczne myślenie i więź z lokalną wspólnotą;
• sposoby realizacji wymagań wspierające rozwój kompetencji fundamentalnych i przekrojowych, np. analiza źródeł, debata, praca projektowa i działania w przestrzeni lokalnej;
• wytyczne dotyczące pracy ze źródłami i tekstami kultury – nacisk na samodzielność uczniów, dialog, dochodzenie do prawdy i unikanie ahistoryzmu.

Publikacja ukazuje historię jako przedmiot, który nie ogranicza się do przekazywania faktów, lecz staje się przestrzenią rozmowy, interpretacji, odkrywania i rozumienia świata. Zgodnie z podstawą programową kładzie nacisk na budowanie przynależności do wspólnot – lokalnej, regionalnej, narodowej i państwowej – oraz na rozwijanie umiejętności analizowania różnych perspektyw i dochodzenia do kompromisu. Przedstawia, jak świadome korzystanie z „kodu kulturowego” wspiera budowanie wspólnego fundamentu wiedzy, który jest niezbędny do rozumienia tekstów kultury i uczestniczenia w życiu społecznym. Dzięki temu historia staje się narzędziem rozwijania refleksyjności, odpowiedzialności i umiejętności krytycznego myślenia, a także ważnym elementem kształtowania tożsamości i przynależności młodych ludzi.

Nowoczesna szkoła i nowoczesne przedszkole – wspólna droga do zmiany

Poradniki ORE są odpowiedzią na potrzebę systemowego wsparcia kadry pedagogicznej we wdrażaniu nowej podstawy programowej. To narzędzia, które:

• pomagają zrozumieć założenia reformy edukacji;
• pokazują, jak je przekładać na codzienną praktykę;
• wspierają budowanie szkół i przedszkoli, które – zgodnie z kierunkami polityki oświatowej państwa w roku szkolnym 2026/2027 – są wymagające, wspierające i przyjazne rozwojowi ucznia.

Dzięki tym publikacjom nauczyciele mogą świadomie przygotować się do zmian, a szkoleniowcy – prowadzić spójne, merytoryczne i praktyczne szkolenia w całej Polsce.