„Drogi Nauczycielu, jestem ocalałym, który przeżył obóz koncentracyjny. Moje oczy widziały to, czego żaden człowiek nie powinien być świadkiem: komory gazowe zbudowane przez uczonych inżynierów, dzieci zatrute przez wykształconych lekarzy, niemowlęta zabite przez wyszkolonych pielęgniarzy, kobiety i dzieci rozstrzelane i spalone przez absolwentów szkół średnich i wyższych. Tak więc powątpiewam w edukację. Dlatego proszę: pomóżcie swoim uczniom stać się ludźmi. Efektem waszych wysiłków nie mogą być nigdy uczone potwory, wykwalifikowani psychopaci, wykształceni Eichmannowie. Czytanie, pisanie i arytmetyka są ważne jedynie wtedy, gdy służą temu, by nasze dzieci stały się bardziej ludzkie”.
Haim Ginott, „Teacher and Child”, MacMillan, New York 1972, s. 317 (tłum. Piotr Trojański)
Ten fragment pochodzi z publikacji Ośrodka Rozwoju Edukacji z 2012 r. „Jak uczyć o Holokauście. Poradnik metodyczny do nauczania o Holokauście w ramach przedmiotów humanistycznych w zreformowanej szkole” autorstwa Roberta Szuchty i Piotra Trojańskiego.
Słowa Ocalałego są wciąż aktualne, dlatego jednym z naszych priorytetów jest organizowanie szkoleń, seminariów i konferencji dotyczących doskonalenia nauczycieli w zakresie edukacji o Holokauście, zwłaszcza w kontekście działań międzyprzedmiotowych i międzynarodowych.